ناری ناری ۵۵١۶۴١٧
۵۵١٣٩٨۶   برو فکرشم نکن
۵۵١٣٩٨٣   تقدیر
۵۵١٣٩٧۴   توبه
۵۵١٣٩٧٨   جنون
۵۵١٣٩٧۶   چه زود
۵۵١٣٩٨٨   خدایا
۵۵١٣٩٨۴   درد جدایی
۵۵١٣٩٧٩   رد پات
۵۵١٣٩٨٠   رد پات۲
۵۵١٣٩٨٢   عشق من و تو
۵۵١٣٩٧٧   کاش بدونی
۵۵١٣٩٨٩   نگاه خیس
۵۵١٣٩٨٧   وای
۵۵١٣٩٨۵   هرگز نشد

۵۵١٣٩٨١   یکدونه من    

            ۵۵١۴۶٢۶  بهونه سامان جلیلی۹۰

۵۵١۴۶٢٩ حال خراب این روزات سامان جلیلی۹۰

۵۵١۴۶٣٠ حال خراب این روزات۲ سامان جلیلی۹۰

۵۵١۴۶٢۴ حس آرامش سامان جلیلی۹۰

۵۵١۴۶٢۵ حس آرامش۲ سامان جلیلی۹۰

۵۵١۴۶٢٧ رفیق نیمه راه سامان جلیلی۹۰

۵۵١۴۶٢٣ عشق منو پس زدی سامان 

    ۵۵١۴۶٢٨ کاری به کارم نداری سامان جلیلی۹

۵۵١۴٧٠٠  حرف دلم

۵۵١۴۶٩۴  خواب پریشون

۵۵١۴۶٩٨ دست عمو

۵۵١۴۶٩۶  دلم می خواست

۵۵١۴۶٩٩  دوست دارم

۵۵١۴۶٩١  ساعت رفتن

۵۵١۴۶٨٨  عشق اول    

۵۵١۴۶٨٩ نارفیق1                                                                                                            

۵۵١۴۶٩٠  نا رفیق۲

۵۵١۴۶٩٣  نقطه ضعف

۵۵١۴۶٩٢ یاد من

۵۵١۴۶٩٧  یه شاخه گل

            یکی بود یکی نبود ٣٣١۴٧٢٨

باید کاری کنی ٣٣١۴٧٢٩
.
بیا برگرد ٣٣١۴٧٣٠
.
نبض احساس ٣٣١۴٧٣١
.
برو ٣٣١۴٧٣٢
.
به خدا ٣٣١۴٧٣٣
.
خاطره ها ٣٣١۴٧٣۴
.
دقیقه های آخر ٣٣١۴٧٣۵
.
عشق یعنی این ٣٣١۴٧٣۶
.
دیدی ٣٣١                 آرزو ٣٣١۴٧٣٨ 

نمیدانم چرا تنم میلرزد وقتی صبحت از تو میشود نه از ترس حضورت نیست ،

از آروزی به تو رسیدن است ، از شاید ها و باید ها

و از اینکه نمیدانم داشتنت رو عاشقانه اشک بریزم یا دوریت را …

شاید روزی تنم لرزید و دستانت را روی شانه هایم گذاشتی

و گفتی زیر لب اشک شوق بریز من به کنارت آمده ام برای همیشه !
::
::
گاهی آنقدر دلم هوایت را میکند …

شک میکنم به اینکه ، این دل مال من است یاتو …
::
::
دلم میخواهد کسی باشد ، خوب باشد ، مهربان باشد ، بس باشد

و همه ی این بودن هایش فقط برای من باشد ، فقط برای من !
::
::
وقتی که تو نیستی دنیا چیزی کم دارد مثل کم داشتن یک وزیدن ، یک واژه ، یک ماه !

من فکر می کنم در غیاب تو همه خانه های جهان خالیست !
::
::
اینکه یه نفر بهت بگه “مواظب خودت باش” حس خوبی داره

اما بهتر از اون وقتی هستش که یه نفر بهت میگه “نگران نباش من باهاتم”
::
::
میتوانم دنیا را یک دستی فتح کنم

به شرطی که دست دیگرم را تو گرفته باشی . . .
::
::
نمی دانم آلزایمر بودی یا عشق !

از روزی که مبتلایت شدمخود را از یاد بردم . . . 

                 قطار می رود، تو میروی، تمام ایستگاه میرود و من چقدرساده ام که سال های سال در انتظار تو کنار

این قطار رفته ایستاده و هم چنان به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام !
::
::
تو را در باد گم کرد و به انتظار نشست و نمی دانست مسافران باد را بازگشتی نیست . . .
::
::
قــول بــده کــه خــواهــی آمــد

امــا هــرگــز نیــا!

اگــر بیــایــی

هــمه چیــز خــراب می شــود!

دیــگر نــمی تــوانــم

اینــگونــه بــا اشتــیاق

بــه دریــا و جــاده خیــره شــوم!

مــن خــو کــرده ام

بــه ایــن انتــظار،

بــه ایــن پــرســه زدن هــا

در اسکــله و ایستــگاه!

اگــر بیــایــی

مــن چشــم بــه راه چــه کســی بمــانــم؟
::
::
نیستی و نمیدانی در انتظارِ تو کاسه ی صبر که هیچ ! صبر کاسه هم لبریز شده !
::
::
هر شب که انتظارت را می برم به روز / شرمنده ام که بی تو نفس میکشم هنوز
::
::
گیرم اندوه تو خواب است و نگاه تو خیال

پس دلم منتظر کیست عزیز این همه سال؟

پس دلم منتظر کیست که من بی خبرم؟

که من از آتش اندوه خودم شعله ورم؟

ماه یک پنجره وا شد به خیالم که تویی

همه جا شور به پا شد به خیالم که تویی… 

 قطار می رود، تو میروی، تمام ایستگاه میرود و من چقدرساده ام که سال های سال در انتظار تو کنار این قطار رفته ایستاده و هم چنان به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام !
::
::
تو را در باد گم کرد و به انتظار نشست و نمی دانست مسافران باد را بازگشتی نیست . . .
::
::
قــول بــده کــه خــواهــی آمــد
امــا هــرگــز نیــا!
اگــر بیــایــی
هــمه چیــز خــراب می شــود!
دیــگر نــمی تــوانــم
اینــگونــه بــا اشتــیاق
بــه دریــا و جــاده خیــره شــوم!
مــن خــو کــرده ام
بــه ایــن انتــظار،
بــه ایــن پــرســه زدن هــا
در اسکــله و ایستــگاه!
اگــر بیــایــی
مــن چشــم بــه راه چــه کســی بمــانــم؟
::
::
نیستی و نمیدانی در انتظارِ تو کاسه ی صبر که هیچ ! صبر کاسه هم لبریز شده !
::
::
هر شب که انتظارت را می برم به روز / شرمنده ام که بی تو نفس میکشم هنوز
::
::
گیرم اندوه تو خواب است و نگاه تو خیال
پس دلم منتظر کیست عزیز این همه سال؟
پس دلم منتظر کیست که من بی خبرم؟
که من از آتش اندوه خودم شعله ورم؟
ماه یک پنجره وا شد به خیالم که تویی
همه جا شور به پا شد به خیالم که تویی…

نگاهم بیقرار هجوم قدم های توست
و تو با خبری
اما…
هرگز از جاده ی دلم گذر نمی کنی…
::
::
دیـالوگِ همیشه یـک نفـره ام را
هـی مـرور میکـنم تا وقتی به چشم هایت میرسم حرفی برای گفتن داشته باشم ،
اگــر “انگشت های هیــس” دوبـاره ژسـت عــاشقانه ام را به هـم نزنند…
::
::
سرم سنگینی حرفی را دارد
که توان گفتنم نیست
زبانم دنبال فرصتی
و چشمم
دنبال محرم رازی می گردد
بی تاب دیدنت هستم!
::
::
هوای عصرهای من عجیب تـو را کم دارد !
آغوش تـو را کم دارد !
نفس های تـو را کم دارد…

دیگر از این شهر
میخواهم سفر کنم
چمدانم را بسته ام
اگر خدا بخواهد امروز میروم
نشسته ام منتظر قطار
اما نه در ایستگاه
روی ریل قطار…
::
::
عجـــــــــیب است …
یــــک جای کــار اشکال دارد ،
نه به پدرم رفته ام ؛ نه به مادرم !
مــــــــن بر باد رفته ام … !
::
::
این آینده کدام بود که بهترین روزهای عمر را حرامِ دیدارش کردم …
::
::
می توانی آنقدر خسته باشی
که خواب را
که کابوس را
حتی مرگ را، پس بزنی؟
جهان جوابم کرده است…
::
::
دلَم باران می‌خواهد
و چتری خراب
و خیابانی که
هیچ‌گاه به خانه‌ی تو نرسد…

اگر عشق نبود 


از غم خبری نبود اگر عشق نبود

دل بود ولی چه سود اگر عشق نبود؟

بی رنگ تر از نقطه ی موهومی بود

این دایره‌ی کبود، اگر عشق نبود 

از آینه‌ها غبار خاموشی را

عکس چه کسی زدود اگر عشق نبود؟

در سینه‌ی هر سنگ دلی در تپش است

از این همه دل چه سود اگر عشق نبود؟