بهانه هم اگر میگیری بهانه مرا بگیر…

من تمام خواستن را وجب کردم…

هیچکس…

هیچکس به اندازه من عاشق تـو و بهانه هایت نیست…

هی تو…


نمیدانم نامت را چه بگذارم…


.مخاطب خاص!


.تمام زندگی!


.دلیل نفس کشیدن!


.همه ی وجود…یا تنها عشقم…


…به هرنامی که باشی بدان…


…ارام…


…برایت جان میدهم…

چه قدر زیبـ ـاست کسی را گرامـ ـی بداریم

نه برای نیـ ـاز...

نه از روی اجبـ ـار...

و نه از روی تنهـ ـایی...

فـ ـقط برای اینـ ـکه ارزشش را دارد.

کجا ؟ همینجاست...

آغوش  من !

که روزی هزار بار می خوانمت که بیا

و تو

درهرهزار بار

باشیطنتی تمام

صدا نازک میکنی و

باز هم میپرسی کجا؟

آرامش یابم

تکیه گاهم باش...!


میخواهم سنگینی نگاه این مردم حسود شهر را توهم 


حس کنی...


این مردم نمیتوانند ببینند دستایمان


 تا این اندازه بهم می آیند...

بـه خـودم میـگویـم: قـوی بــاش …

بـه خـودم میـگویـم : مهـم نیستــــ …

بـه خـودم شـکـ کـردن را مـی آمـوزمـ …

آیــا واقعـا ارزشـش را داشتــ یــا دارد ؟!

بـه خـودم میـگویـم : همیــشه وقتــ هستــ بـرای فرامـوش کـردن …

حداقـل بـه انـدازه بــاقـی مـانـده ی عــمرم …

ولـی تــه همـه ی ایــن هـا ایـن استـــ …

مـن غمگیـــنم …

اگـــــــه …

” مردونــــ ــــه ” بـــــــه مـــــــن ,

قــــ ــــول بــــــدی …

مثـــــــه یــــــــه ” زن ”

عاشقــــ♥ــــت میمونـــــــم ….