یه وقتا دلت طوری تنگ میشه که مغزت کاملا فلج میشه

بدی هاش یادت میره

نامردیش یادت میره

بی محبتی و رفتارسرد و تلخش یادت میره

وقتی با بیرحمی تنهات گذاشت یادت میره

فقط میگی خدایا یه دقیقه ببینمش این دل وامونده آروم شه...!

 این روزها...بیشتر از قبل ،حال همه را می پُرسم...

ســنــگ صــــبــــور غم هایشان می شوم...

اشک های ماسیده روی گونه هایشان را پاک می کنم

اما...یک نفر پیدا نمی شود

که دست زیر چانه ام بگذارد...

سرم را بالا بیاورد و بگوید:

حالا تـــــــو برایم بگو...!!!

 رفتارعاشقانه ي زن را بايد از دلتنگيش فهميد

ازشوق و بي تابيش براي ديدار

ازحس كودكانه اش براي آغوش

زن بي دليل بهانه نمي گيرد

شايد بهانه ي دستان گرمت را دارد

که دستانش را بگيري...‏

 پاییز برگشته

حتما برگی افتادنش را فراموش کرده بود

آن قدر ها مهربان هست

به خاطر یکی هم از سفر باز گردد

دلتنگ که باشی

ساده ترین حرف ها اشکت را در می آورد...

حالا یاد تو جای خود دارد...

اگر گریه نمی کنم

فکر نکن از سنگم...

من مرد هستم!

تنهایی قدم زدنم از گریه کردن دردناک تر است...

نقطه ی پایان را که بگذاری

در ابتدای سطر بعدی به انتظارت نشسته ام

بگویی قصه به سر رسید

با کلاغ همین قصه

این بار به تو خواهم رسید...

هر بار که کودکانه دست کسی رو گرفتم،گم شدم

ترس من از گم شدن نیست

ترسم از گرفتن دستی است که بی بهانه رهایم کند...

 هرگز، منتظر" فــــرداى خيـــالى" نبــاش!

سهمت را از" شــادى زنــدگــى"، همين امروز بگير.

فراموش نکن "مــقـصـد"، هميشه جايى در "انتهاى مسير" نيست...

"مـقـصـد" لذت بردن از قدمهايیست، که بــــرمـى داريم...!